قبل از خرید و نگهداری زنجیر موتورسیکلت واقعاً چه چیزهایی باید بدانید؟

چرا زنجیر موتورسیکلت یکی از حیاتی ترین اجزای دوچرخه شماست؟

زنجیر درایو موتور سیکلت یک کار ضروری را انجام می دهد: قدرت را از چرخ دنده خروجی به چرخ دنده عقب منتقل می کند و دوچرخه را به جلو می راند. زنجیر علیرغم اینکه یک جزء مکانیکی نسبتاً ساده است، تحت تنش قابل توجهی کار می کند - کشش پایدار، بارهای ضربه ای، گرما، خاک، و خمش مداوم در طول هزاران کیلومتر. هنگامی که یک زنجیر در شرایط خوبی باشد و به درستی نگهداری شود، بی صدا و کارآمد عمل می کند. هنگامی که نادیده گرفته شود، به یک خطر جدی ایمنی تبدیل می شود. خرابی زنجیر در سرعت می تواند چرخ عقب را قفل کند، به بازوی شناور آسیب برساند، یا حتی به طور کامل از ریل خارج شود - نتایجی که با دانش صحیح و مراقبت های معمول کاملاً قابل پیشگیری هستند.

درک نحوه کار زنجیر موتور سیکلت، نحوه تمایز بین انواع مختلف، و اینکه یک روال تعمیر و نگهداری مناسب چگونه به نظر می رسد، دانش ضروری برای هر سوارکاری است - چه شما یک مسافربری، یک دوچرخه ورزشی، یا یک تور ماجراجو. این راهنما همه این موارد را با جزئیات عملی پوشش می دهد.

سه نوع اصلی زنجیر موتور سیکلت

نه همه زنجیر موتور سیکلت یکسان هستند. تفاوت بین انواع بر دوام، الزامات نگهداری و مناسب بودن برای سبک های مختلف سواری و خروجی قدرت تأثیر می گذارد.

زنجیر استاندارد (غیر مهر و موم شده).

زنجیرهای استاندارد فاقد روغن کاری داخلی بین پین ها و بوشینگ ها هستند. آنها سبک تر و ارزان تر از جایگزین های مهر و موم شده هستند، اما به روغن کاری بسیار بیشتر نیاز دارند - در برخی موارد پس از هر سواری در شرایط مرطوب. آنها معمولاً در دوچرخه های کوچکتر، موتورسیکلت های خارج از جاده و مدل های ارزان قیمت یافت می شوند. برای استفاده از جاده با مسافت پیموده شده، آنها به طور قابل توجهی سریعتر از زنجیر مهر و موم شده فرسوده می شوند.

زنجیر اورینگ

زنجیره های O-ring حلقه های O-رینگ لاستیکی کوچکی را بین صفحات پیوند داخلی و خارجی ترکیب می کنند که گریس را در داخل هر مفصل پین بوشینگ در نقطه تولید آب بندی می کند. این روغن کاری داخلی به طور چشمگیری سایش را در نقاط تماس بحرانی کاهش می دهد و عمر زنجیره را به طور قابل توجهی در مقایسه با زنجیره های استاندارد افزایش می دهد. این مبادله افزایش جزئی در اصطکاک و وزن است که در اکثر دوچرخه های جاده ای غیرقابل محسوس است اما مربوط به برنامه های مسابقه است.

زنجیر حلقه ایکس و حلقه Z

زنجیره های X-ring به جای حلقه های O گرد از مهر و موم های X شکل استفاده می کنند که باعث کاهش سطح تماس بین صفحات مهر و موم و پیوند می شود. این امر اصطکاک را در مقایسه با طرح های O-ring کاهش می دهد و در عین حال عملکرد آب بندی عالی را حفظ می کند. زنجیر حلقه Z از یک اصل مشابه با مشخصات مهر و موم کمی متفاوت استفاده می کند. هر دو گزینه برتر در نظر گرفته می شوند و بهترین ترکیبی از طول عمر، اصطکاک کم و روانکاری داخلی قابل اعتماد را ارائه می دهند. آنها در اکثر موتورسیکلت های مدرن با جابجایی متوسط ​​تا بزرگ نصب استاندارد هستند.

درک اندازه و سازگاری زنجیره

زنجیر موتور سیکلت توسط یک سیستم شماره گذاری استاندارد اندازه گیری می شود که گام (فاصله بین پین های پیوند) و عرض را رمزگذاری می کند. رایج ترین اندازه های موجود در موتورسیکلت های جاده ای در زیر نشان داده شده است:

همیشه یک زنجیر را با اندازه دقیق مشخص شده در دفترچه راهنمای مالک خود جایگزین کنید. قرار دادن اندازه نامناسب باعث ناسازگاری با چرخ‌دنده‌های موجود می‌شود و می‌تواند باعث سایش سریع یا پرش خطرناک زیر بار شود. اگر در حال ارتقا به اندازه زنجیر سبک‌تر هستید (یک تغییر رایج در دوچرخه‌های ورزشی - برای مثال، تبدیل از 530 به 520)، چرخ‌دنده‌ها باید به طور همزمان تعویض شوند تا با زمین زنجیره جدید مطابقت داشته باشند.

چگونه تنش زنجیر را به درستی بررسی کنیم

کشش نادرست زنجیر یکی از شایع ترین علل سایش زودرس زنجیر و چرخ دنده است. زنجیری که خیلی سفت است، بار زیادی را روی یاتاقان محور خروجی انتقال و خود زنجیر وارد می‌کند. یکی که خیلی شل است، خطر ضربه زدن به بازو، پرش دندان یا خارج شدن از ریل را دارد. اکثر سازندگان یک بازی آزاد بین 25 تا 35 میلی‌متر را مشخص می‌کنند که در نقطه میانی زنجیره پایین‌تر اندازه‌گیری می‌شود، اما این رقم متفاوت است - همیشه به دفترچه راهنمای سرویس مدل خاص خود مراجعه کنید.

برای بررسی دقیق تنش، دوچرخه را روی پایه وسط یا پایه پادوک قرار دهید تا چرخ عقب از زمین جدا شود. چرخ را به آرامی با دست بچرخانید و شلی را در چندین نقطه اطراف زنجیر بررسی کنید. از آنجایی که زنجیرها به صورت ناهموار فرسوده می شوند، برخی از بخش ها سفت تر از سایرین خواهند بود. تنگ ترین نقطه همچنان باید در محدوده تعیین شده سازنده قرار گیرد. اگر این کار را انجام ندهد، زنجیر یا به طور ناهموار فرسوده شده است - نشانه ای که نیاز به تعویض دارد - یا تنش نیاز به تنظیم در تنظیم کننده های محور عقب دارد.

روغن کاری: چه چیزی و چند وقت یکبار استفاده شود

حتی زنجیرهای مهر و موم شده با گریس داخلی نیاز به روغن کاری خارجی در سطح بیرونی غلتک ها و بین صفحات داخلی و خارجی دارند. بدون آن، خوردگی سطح و سایش تسریع شده در نقطه تماس غلتکی و چرخ دنده رخ می دهد. انتخاب روان کننده مناسب و استفاده صحیح از آن تفاوت قابل توجهی در طول عمر زنجیر ایجاد می کند.

• واکس زنجیره ای اختصاصی یا اسپری روان کننده زنجیره ای: اینها کاربردی ترین گزینه ها برای استفاده منظم از جاده هستند. محصولات مبتنی بر موم در چرخش با سرعت بالا کمتر از بین می‌روند و بهتر از محصولات جایگزین روغنی در برابر شستشو در باران مقاومت می‌کنند. بعد از سواری در حالی که زنجیر گرم است استفاده کنید، نه داغ - فلز گرم بدون سوختن روان کننده، نفوذ را بهبود می بخشد.
• از WD-40 به عنوان روان کننده اولیه اجتناب کنید: WD-40 یک جابجایی آب و نافذ نور است، نه یک روان کننده زنجیره ای. سطح زنجیر را به طور موقت تمیز می‌کند، اما هیچ محافظت ماندگاری از فیلم ایجاد نمی‌کند و می‌تواند به مرور زمان باعث تخریب اورینگ مهر و موم شود.
• فرکانس: در شرایط عادی، هر 500 تا 800 کیلومتر روغن کاری کنید. پس از سوار شدن در باران یا گل و لای، بلافاصله تمیز و روغن کاری کنید. زنجیرها بدون توجه به نوع مهر و موم در شرایط مرطوب سریعتر خشک می شوند و خورده می شوند.
• روش کاربرد: در حالی که چرخ عقب را می چرخانید، به لبه داخلی زنجیر (سمت رو به چرخ دنده ها) روان کننده بزنید. این به نیروی گریز از مرکز اجازه می دهد تا روان کننده را در حین سواری به بیرون توزیع کند. اضافی را از صفحات بیرونی پاک کنید تا ریزش روی دیواره لاستیک کاهش یابد.

چه زمانی زنجیر موتورسیکلت خود را تعویض کنید

زنجیرها به طور نامحدود دوام نمی‌آورند و سوار شدن بر روی یک زنجیر فرسوده، سایش چرخ‌دنده را تسریع می‌کند - جزء گران‌تری برای تعویض. مطمئن ترین راه برای بررسی سایش، استفاده از ابزار نشانگر سایش زنجیره ای است که طول پین به پین ​​را اندازه گیری می کند. زنجیری که بیش از 0.5 درصد از طول اسمی خود کشیده شده است (اغلب به عنوان منطقه قرمز روی گیج های سایش مشخص می شود) باید جایگزین شود. بدون ابزار تخصصی، یک بررسی میدانی عملی به این صورت است که زنجیر را از چرخ دنده عقب در موقعیت ساعت 3 دور کنید: اگر بتوانید آن را به اندازه ای بکشید که بیش از نیمی از دندان چرخ زنجیر نمایان شود، فرسوده شده است.

علائم دیگری که نشان می‌دهد تعویض به تعویق افتاده است شامل اتصالات سفت یا پیچ خورده است که آزادانه خم نمی‌شوند، زنگ زدگی یا خوردگی قابل مشاهده روی صفحات پیوند یا غلطک‌ها، و شلی ناهموار در اطراف زنجیره که از طریق تنظیم کشش قابل حل نیست. به عنوان یک قاعده کلی، زنجیر و چرخ دنده ها باید به عنوان یک مجموعه جایگزین شوند - نصب زنجیر جدید روی چرخ دنده های فرسوده (یا برعکس) باعث سایش سریع قطعه جدید و هدر رفتن پول می شود.

زنجیر خود را به روش صحیح تمیز کنید

تمیز کردن منظم، شن انباشته شده، فیلم جاده و روان کننده قدیمی را که در غیر این صورت به عنوان یک ترکیب ساینده بین زنجیر و چرخ دنده عمل می کند، از بین می برد. این فرآیند ساده است، اما باید با دقت انجام شود تا از آسیب رساندن به مهر و موم جلوگیری شود. از یک اسپری تمیزکننده زنجیر اختصاصی یا نفت سفید استفاده کنید که با یک برس موی سفت استفاده می‌شود - یک برس تمیزکننده زنجیره‌ای با چند طرف کار را به میزان قابل توجهی ساده می‌کند. دور تمام طول زنجیره کار کنید، غلتک ها، صفحات داخلی و صفحات بیرونی را به طور کامل بشویید.

از شستشوی پرفشار مستقیماً روی زنجیر خودداری کنید، زیرا این کار می‌تواند آب را با فشار از حلقه‌های O-ring یا درزگیرهای X-Ring عبور دهد و گریس داخلی را خارج کند. به طور مشابه، از چربی زدایی های مبتنی بر حلال که به تخریب لاستیک معروف هستند، مانند استون یا پاک کننده ترمز خودداری کنید. پس از تمیز کردن، قبل از استفاده از روان کننده تازه، اجازه دهید زنجیر کاملا خشک شود. یک زنجیر تمیز و خوب روغن کاری شده نه تنها دوام بیشتری دارد، بلکه بی‌صداتر کار می‌کند و قدرت را با کارایی بیشتری ارائه می‌کند، مزایایی که بلافاصله در هر دوچرخه قابل‌توجهی است.